De geschiedenis van de Jacobsweg in vijf delen

In het kort: De pelgrimstochten begonnen in de 9e eeuw, kort na de ontdekking van het graf in Santiago.

De Jacobsweg is meer dan duizend jaar oud en was tussentijds bijna vergeten.

Het graf

In de 9e eeuw werd in Galicië een graf gevonden dat aan de apostel Jacobus werd toegeschreven. Koning Alfonso II zou ernaartoe zijn gegaan, daarom geldt de Camino Primitivo als de oudste route.

De middeleeuwen

In de 11e en 12e eeuw werd Santiago naast Rome en Jeruzalem een van de drie grote bestemmingen van het christendom. Langs de route ontstonden bruggen, hospices en kerken. De Codex Calixtinus uit de 12e eeuw bevat een soort reisgids voor pelgrims.

Het verval

De Reformatie en oorlogen lieten de aantallen vanaf de 16e eeuw sterk dalen. Later kwam er bijna een einde aan de bedevaart, er kwamen nog maar weinig mensen.

De heropleving

In de 20e eeuw kwam de belangstelling terug. Pastoor Elías Valiña markeerde de route in de jaren 80 met gele pijlen. In 1987 riep de Raad van Europa de route uit tot eerste Europese Culturele Route, in 1993 werd hij UNESCO-werelderfgoed.

Vandaag

Inmiddels komen er elk jaar honderdduizenden mensen naar Santiago. Velen zijn niet religieus, en dat is geen tegenspraak: de motieven van pelgrims zijn altijd verschillend geweest. Een overzicht van alle routes staat op de pagina Jacobsweg.